Trzech Gości w Łódce plus Wampir - Krzysztof Kotowski

 Chciałam czegoś innego niż zwykle. Podświadomie miałam ochotę na pozycję nietuzinkową, która połączy w sobie rozrywkę z czymś głębszym. Szukałam i szukałam, aż w księgarni internetowej natknęłam się na „Trzech Gości w Łódce plus Wampir” Krzysztofa Kotowskiego.

Moją uwagę przykuł tytuł powieści. Trącił fantastyką, ale przede wszystkim oryginalnością, której szukałam. Przeszłam dalej, a tam w opisie informacja, że to thriller sensacyjny. Też lubię, więc zaliczyłam na plus. Tak się złożyło, że jeszcze nie miałam przyjemności zapoznać się z powieściami Krzysztofa Kotowskiego, więc nie zdawałam sobie sprawy, jak sprawnie i ciekawie potrafi łączyć ze sobą liczne gatunki. Robi to w sposób płynny, niezauważalny. Nic tutaj nie zgrzyta, a „Trzech Gości w Łódce plus Wampir” to prawdziwy worek Świętego Mikołaja, w którym każdy znajdzie coś odpowiedniego dla siebie.

Lubicie thrillery, powieści sensacyjne, kryminały, zagadki, niespodzianki? Proszę bardzo, macie jak na tacy. Fantastyka zawsze jest u was mile widziana? Nie ma sprawy. Mało tego, Krzysztof Kotowski odświeżył, wydawałoby się, że wyczerpany już temat o wampirach.  Oto dostajemy nową teorię wampiryzmu, dla mnie świetną, bo jak najbardziej prawdopodobną w realnym życiu. To wszystko mogłaby być prawda, całość brzmi całkiem sensownie. Ponadto „Trzech Gości w Łódce plus Wampir” to po trosze powieść historyczna, choć zdecydowanie w formie popularnonaukowej, gdzie czytelnik musi mieć z tyłu głowy, że pewne postaci lub fakty mogły zostać zmienione przez autora dla dobra opowieści. Akcja osadzona jest w latach PRL i sporo o tym czasie możemy się dowiedzieć. Nie brakuje też rozważań filozoficznych o życiu i kontaktach międzyludzkich. Dla romantyków też znajdzie się odpowiedni wątek, w dodatku dosyć znaczący dla całokształtu opowieści.

Styl Krzysztofa Kotowskiego sprawia, że całość wchłania się bardzo dobrze, choć na początku nawał bohaterów wprowadza odrobinę zamętu. Niemniej szybko można się połapać w najważniejszych faktach. Historia rozpoczyna się od końca, czyli przedfinałowej sceny, do której po całej opowieści wracamy na ostatnich kartach książki. Po drodze poznajemy całą historię Wiktora Maurycego Sobolewskiego, polskiego arystokraty, który urodzony jeszcze przed wojną, po jej zakończeniu zostaje wampirem. Akcja toczy się raz raźniej, innym razem spowalnia. Niezależnie od tempa nieprzerwanie chce się wiedzieć, co będzie dalej.

„Trzech Gości w Łódce plus Wampir” opowiada o miłości, zemście, licznych intrygach, kryje w sobie kilka naprawdę sensacyjnych scen, ale odniosłam wrażenie, że jest to przede wszystkim opowieść o odkrywaniu siebie i ostatecznej akceptacji własnej natury.

Gorąco zachęcam do sięgnięcia po tą powieść. Szczególnie jeśli ktoś szuka  oryginalnej historii, która łączy w sobie rozrywkę z kilkoma naprawdę mądrymi przekazami, łatwo dającymi wyczytać się między wierszami.

Cytat na zachętę:

"Największym koszmarem człowieka jest stan, w którym zdaje sobie sprawę, że nikomu nie jest już potrzebny. Że nikt niczego od ciebie nie chce, a gdybyś zniknął - nikogo by w żaden sposób to nie obeszło."

Więcej bestsellerów znajdziesz na TaniaKsiazka.pl

Komentarze

Popular posts

5 sposobów na okładkę książki.

Dziś mam dla Was kilka propozycji na ciekawe obłożenie książek. 😄 Zacznijmy jednak od tego, po co właściwie się w to bawić.  1. W pierwszej kolejności pomyślmy o książce, po którą sięgamy szczególnie często. Macie taką? Jej fabryczna okładka zapewne jest już nieco powyginana, obdarta i wypłowiała, prawda? Patrząc na nią masz wrażenie, że za niedługo się rozpadnie albo jest na tyle nieestetyczna, że chowasz ją w najmniej widocznym miejscu, żeby nie szpeciła cennego księgozbioru. 2. Drugim przypadkiem, kiedy okładka na książkę może się przydać, jest nasza prywatność. Przecież nie zawsze masz ochotę, żeby wszyscy widzieli, co czytasz. Ma to zastosowanie w przypadku naszej biblioteczki oraz gdy zabierasz książkę do pociągu, czy autobusu. Uniknij ciekawskich, czy zbulwersowanych spojrzeń i daj sobie nieco przestrzeni. 3. Masz dzieci w wieku szkolnym? Chcesz, by ich podręczniki były zabezpieczone, a jednocześnie niepowtarzalne? Świetnie. Zafunduj im piękne, indywidualne o

W słońcu Dubaju. Agent Kelly. Tom 1 - Magoska-Suchar Monika

Najnowsza powieść Moniki Magoskiej-Suchar wpadła mi w oko jeszcze przed premierą. Opis zachęcał, obiecywał przygodę, oderwanie od rzeczywistości. Gdy tylko przyszła pora, książka „W słońcu Dubaju” przyjechała do mnie z popularnej księgarni internetowej , by przenieść mnie do świata pełnego przepychu, bogactwa i intryg. „W słońcu Dubaju” jest pierwszym tomem serii o agencie specjalnym Peterze Kelly. Peter aktualnie pracuje pod przykrywką jako ambasador Stanów Zjednoczonych w Emiratach Arabskich. Jego najważniejszym celem jest przejęcie tajnej broni o nazwie Promień. Gdy wpada na jego ślad, na swojej drodze spotyka piękną księżniczkę Safiję oraz jedną z najniebezpieczniejszych organizacji terrorystycznych. Ta misja przypominałaby zapewne setki poprzednich, gdyby nasz agent nie stracił głowy dla arabskiej piękności. Safija ma jeden cel, uciec przed całą gromadą licytujących się o jej rękę mężczyzn i zacząć nowe życie, w którym w końcu mogłaby decydować o sobie. Niespodziewanie nasi boha

Tylko martwi nie kłamią Katarzyna Bonda

Są książki, które wsysają czytelnika od pierwszej strony. Są takie, które robią to znacznie później i takie, które w ogóle takiego talentu nie posiadają. Oczywiście nie zależy to jedynie od powieści, ale również czytelnika i jego upodobań.  Tylko martwi nie kłamią Katarzyny Bondy wciągnęła mnie dopiero około 50 strony. Początek wymagał ode mnie samozaparcia. Strasznie go męczyłam, przechodząc po kilka, kilkanaście stron. Nawet mój mąż zauważył, że coś jest nie tak, gdy powieść zajmowała swoje honorowe miejsce "obecnie czytanej książki" już trzy dni, a zakładka między kartkami przesuwała się w ślimaczym tempie. Dla wyjaśnienia: książki, które wciągają mnie od razu, kończę w góra dwa dni. Summa summarum początek był niezwykle trudny. Nie wiem, czy chodzi o język, którym powieść została napisana, czy jakość wprowadzenia, a może moje osobiste samopoczucie spowodowane zmianą pogody. Naprawdę nie wiem. W każdym razie nie jestem przyzwyczajona do porzucania powieści na s